zondag 29 december 2013

Oude hyves Blogs....

Hier is dan mijn allereerste echt Blog!
Ik had op Hyves al wat blogs geschreven die ik nu wil delen met een ieder die het wil lezen....
Het gaat over de prachtige sportauto die mijn broer ooit eens heeft aangeschaft een BMW-Z3, prachtding! Lees hier mijn ietwat enthousiaste verhaal....

Welkom neefje!!

Lief neefje,
Allereerst wil ik je welkom heten in de familie...
Ik ben je tante Ilona en jij bent de enige die tante tegen mij mag zeggen!!(ik hou niet
zo van dat tante gedoe namelijk).
Je hebt de beste vader van de wereld gekregen, hij is niet alleen een MAZDAdokter
maar een specialist als het om BMW's gaat dus beter kan je het niet treffen!
Ik voorspel je een wekelijkse wasbeurt en regelmatig lekker ff schoon gezogen aan
de binnenkant, en dan heb ik het nog niet over de toeters, bellen, woofers en waffers
die jij gaat krijgen van je pappa, want wat zal die je verwennen zeg!
Ik heb je afgelopen zaterdag mogen bewonderen en man man wat ben jij mooi zeg!
Van buiten ben je plaatje zo mooi maar van binnen ben je eigenlijk net zo mooi, met je
mooie zwart leren bekleding en kuipstoeltjes.....zucht, en dan heb ik het ook nog niet
eens over je dashboard gehad.
Het is echt het 'natte broekenwerk' maar dat staat een beetje vreemd als je dat overje neefje zegt maar kon het niet laten om het toch even te vermelden.....
Nou ga maar snel de omgeving verkennen waar je nu woont en anders zorgt je pappa
er wel voor dat je alles gezien hebt!
Doe je dan wel een sjaal om want je toetertje klonk niet zo best, of heb je al een
beetje de baard in je uitlaatje?
Ik wens je ontzettend veel veilige kilometers en wees zuinig op jouw papa, mijn grote
kleine broer en ik kan niet wachten tot ik lekker een stukje met je mag meerijden!
Liefs jouw tante Ilona




Me neefje.........zucht

Je zal wel denken, is ze nu nog niet uitgesproken over haar neefje?
Nou duidelijk dus nog niet.....
IK HEB
IK HEB ERIN
ERIN GEREDEN!!!!op de passagierstoel dan maar toch,
GEREDEN!!!!
Gisteren belde ik met mijn grote kleine broer (< de trotse pappa van me neefje) en
aangezien wij een etentje vanavond hadden bij mijn nichtje, zei hij dat hij me wel op
kwam halen en ook weer thuis zou brengen!
Nou mijn trotse tantehart ging natuurlijk sneller kloppen, want ik heb er dan wel al in
mogen zitten, heb er nog niet in gereden.
Je moet nu niet gaan denken dat ik wat geslapen heb vannacht, want ik heb de hele
nacht aan hem gedacht...
Hoe snel zal 'ie optrekken?
Hoe voelt de stoelverwarming aan?
Hoe zien de lichtjes op het dashboard eruit in het donker?
Hoe ziet neefje er uberhaubt in het donker uit?
Hoe is de akoestiek in de cabine als de stereo aan staat?
Hoeveel mensen onderweg krijgen een reknek en een natte trui van het kwijlen?Hoe stoer kijkt neefje uit zijn koplampjes?
Hoe klinkt het motertje als we poken?
En ga zo maar door.......de hele nacht!
Nou en toen was het zover, vrijdag 13 februari 2009 om 18.37 uur en 11 seconden, me
broer belde:" He zus kom je naar beneden?" Ik (heel stoer):"Ja ik kom eraan!"
Terwijl ik naar beneden liep zag ik neefje aan de overkant geparkeerd staan in het
donker, met straaaaalende koplampen, en zelfs in het donker glom 'ie als een zwarte
parel in de nacht.... zucht
Gelukkig had ik de mazzel dat ik 7 trappen naar beneden moest lopen en dus 3x de
kans heb gehad (en met beide handen en voeten aangepakt!!) om dit Bob Ross
tafereeltje te aanschouwen.
Ik deed de benedendeur open, en liep de straat op, daar stond 'ie in alle glorie als
een kitten te snorren, klaar om met zijn tante op pad te gaan. Het tantegevoel wat
dan door je heen gaat is onbeschrijvelijk; je hebt vlinders in je buik, staat te trillen
op je benen en voor je het weet heb je zelfs de motorkap gezoend!
Ik ben ingestapt en heb even over zijn dashboardje geaaid en hem gegroet. Meteen
sprong hij in zijn versnelling en reed weg richting snelweg...
Het stoplicht sprong op groen en toen gingen we hoor, tante werd heerlijk achterin
haar stoel gedrukt en als een straaljager op haar doel af.
Ik snap nu eindelijk na 36 jaar Suske en Wiske als ze weer in die teletijdmachine
stappen, want aan mijn neefje kan die Barabas een puntje zuigen hoor en dan
overdrijf ik echt niet, want je hebt echt het gevoel dat je terug in de tijd rijdt in
mijn neefje, zo snel. Wel jammer dat het nu toch weer zaterdagnacht half 1 is en ik
morgen gewoon moet werken... Maar dat vind ik ook wel weer leuk, werken.
Aangezien ik ook weer naar huis moest mocht ik dus voor een 2e keer met mijn neefje
meerijden, en toen was ik wel wat meer bij mijn positieven zodat ik mijn vragen kon
gaan beantwoorden:
Nou snel is mijn neefje ook met optrekken; stoelverwarming was ik ff vergeten maar
dat komt nog wel een keer; lichtjes! wauw!;De stereo was rustig maar stond ook zacht,
maar het gaf een Paradiso sfeertje erbij; Wat reknekken en kwijlen betreft, wij
dachten dat het heel erg geregend had in Beverwijk maar dat was niet zo, dus do I
need to say more?; spinnend motertje...Dus in 1 woord GEWELDIG!!!
Ik hoop dat ik wel kan slapen vannacht, want ik sta nog stijf van de adrenaline...
Maar ik denk dat ik vannacht maar van me neefje ga dromen!
Liefs Ilona

Neefje in de lappenmand....

Me neefje is ziek!!!!
Mijn grote kleine broer merkte het al aan neefje, zoals het een goede vader betaamt..
Neefje heeft een afwijking naar rechts terwijl die eigenlijk naar links zou moeten
zijn. Maar nog vele dingen mankeren, wat nu ff een beetje te technisch wordt voor
Tante Ilona.
Neefje was van de week al bij de BMWdokter geweest(die zit helemaal in Den-Haag,
dezelfde dokter als waar Beatrix komt) en die had de mankementen ook
geconstateert.
De meneer van het BMW-adoptiecentrum was wel geschrokken van wat er allemaal
mis is met mijn mooie nieuwe neefje, en die heeft beloofd neefje weer helemaal de
oude te maken!
Dus binnenkort wordt neefje 5 dagen opgenomen in het BMW-hospitaal en wordt hij
geopereert door de beste BMW-chirurg van het land. Ja want neefje verdiend
gewoon het allerbeste!!!!!!!
Ik ga, zoals een grote zus en toffe tante hoort te doen, mijn neefje en mijn grote
kleine broer bijstaan en ze door deze toch wel heel vervelende periode heenslepen.
Je kan op me rekenen hoor broer, en ik hoop dat dan ook zijn baard uit zijn uitlaatje
is en hij terug komt met een zeer volwassen, mannelijke toeter uh claxon (<past beter)
Maar ook hier komen we doorheen!
Gelukkig heeft neefje ( en broer en ik) ook nog zijn opa en oma en die zullen hem ook
liefdevol vertroetelen!
Liefs Ilona
PS. Heb al een beertje gekocht voor neefje voor als hij het BMW-hospitaal ingaat.....


Grrrrrr neefje is back!!!!!

Neefje is weer in blakende gezondheid!!!!!!!
Mijn stoere, snelle, mooie, zwarte, glimmende neefje is weer helemaal op en top!!
Ben er zo gelukkig mee, ken wel janken zo blij. Nou moet ik eerlijk zeggen ik kreeg
wel tranen in mijn ogen dat ik neefje weer zag staan glimmen voor de deur.
Het beertje dat ik voor hem had gekocht voor in het BMW-hospitaal had 'ie in zijn
kofferbak weggemoffelt want hij is tenslotte nu weer een trotse stoere en mannelijke
Z3 geworden en daar horen geen truttige beertjes bij!
Maar de meneer van het BMW-adoptiecentrum heeft zijn woord gehouden en neefje
weer gebracht tot de fiere BMW die hij hoort te zijn.
Wel is neefje ruim een week weggeweest maar behandeld door een top BMW-chirurg
met gouden handjes, echt zo'n vent die zijn vak meer dan goed verstaat.
Neefjes vader, mijn grote kleine broer en supertrotse pappa, is de allerblijste pappa
van de wereld dat zijn zoon weer zo blaakt van gezondheid. Hij doet het wel rustig
aan met neefje want tja neefje is herstellende van een operatie die bijna 2 weken
heeft geduurd, en dat is niet niks zelfs voor neefje niet!
Er is nog 1 minpuntje.... de toeter uh claxon... Die blijft mij te aimax-achtig (je weet
wel die vervelende kleine 40 km karretjes, die altijd uitgerekend voor je moeten
rijden als je wat haast hebt). Ik had gehoopt dat ook de claxon stoer en mannelijk zou
klinken maar volgens mij is dat gewoon iets wat bij mijn neefje hoort en wat ik gewoon
maar moet accepteren. Niet iedereen is perfect, zelfs ik niet hahaha.
Maargoed, lief neefje welkom thuis weer en ik, jouw trotse tante, hoop snel weer een
keer met je te mogen meerijden (liefst achter het stuur als dat eindelijk eens een
keer van je pappa mag(en dit is echt geen hint hoor broer!)maar we zien wel)want we
hadden toch wel veel lol samen de vorige keer toen ik je ondergekwijld had...
In ieder geval tot snel!
Liefs jouw tante Ilona


WHAAAAAAAA!!!!

WHAAAAAAAAA!!!!!
Als je denkt wat hoor ik nou springen, dan ben ik dat!!! Nee het is niet de paashaas en
ook zijn de zwarte pieten nog niet in het land. Ik ben van blijdschap aan het
springen!!!! Want WHAAAAAAA!!!! ik heb in mijn neefje mogen rijden!!!!! Nee niet
op de passagierstoel maar ACHTER HET STUUR, WHAAAAAAA!!!!! Dat had ik
vanmorgen echt niet gedacht toen ik opstond dat dit me stond te wachten vandaag,
maar wat een aangename verrassing op zijn zachtst gezegd.
Zal vertellen hoe het zo kwam....
Ik was vanmiddag al bij mams geweest en toen ik weer thuis zat in mijn huispak, beldeze. Broertje was bij mams gekomen en ze gingen een patatje halen en of ik ook wilde.
'Ja, zei mams, dan mag jij met je broer in neefje even wat gaan halen bij Hassan (onze
patatboer). Ik zei gekscherend "alleen als ik mag rijden hahaha", het klonk als een
grapje maar jullie weten wel beter, dat dit voor mij toch wel een innige wens is!
Broertje moest heel hard lachen om mijn opmerking, dus een beetje teleurgesteld liep
ik naar mams toe.
Toen ik binnenkwam zei ik tegen broer dat ik ook nooit wat mocht van hem.... En wat
er toen gebeurde was het mooiste moment van deze zondag.... De lucht brak open en
de zon begon te straaaaaaaaalen, hij gooide de sleutel van neefje naar mij toe!!!
WHAAAAAAAA!!!!!!!!
Ik was helemaal verbaasd, ik had nu toch echt DE SLEUTEL van neefje in mijn
handen. Alleen al door de sleutel zo te mogen vasthouden voelde ik meteen de band
tussen mij en neefje sterker worden, want hier hadden we allebei al zo lang op zitten
wachten!
Ik stamelde tegen broertje "Mag het echt broer? Weet je het echt zeker?" Broer
antwoordde dat ik snel moest maken dat ik achter het stuur zat voordat hij zich zou
bedenken....
Nou Speedy Gonzales had echt never nooit zo snel beneden geweest als ik, voordat
Speedy Ariba! had geroepen zat ik dus al achter het stuur. Zelfs voor spinnen ben ik
nog nooit zo snel weggeweest, nou dat wil heel wat zeggen hoor.
Broer kwam aangesjokt (eindelijk) en stapte in.
Toen kwam het moment dat neefje en ik 1 werden....
Ik stopte de sleutel in het contact, verloste hem van zijn stuurslotje en draaide de
sleutel verder, om mij te begroeten gingen zijn lampjes in het dashboard aan.....zucht,
wat een moment zeg, KIPPENVEL, nu ik er zo weer aan terug denk...
Ik miste eigenlijk wel dat neefje zou zeggen "Hey tante, gaan wij het doen nu?", eenbeetje hetzelfde gevoel krijg je dan als wat Michael Knight heeft met Kitt. Geloof me
zelfs zonder het kunnen praten met elkaar is de band tussen neefje en ik net zo
intens, intenser eigenlijk want wij moeten elkaars gevoel goed kunnen aanvoelen om zo
te kunnen handelen en Kitt (leuk karretje hoor voor een Corvette) kan wel praten
maar niet voelen en neefje dus wel......
Maar ik mocht aan zijn stoere notenhouten pookje komen om hem in zijn versnelling te
zetten. Ik wist dat ik rustig gas moest geven want neefje wil altijd heeeel graag
rijden, en in dit geval was hij natuurlijk helemaal niet meer te stuiten van
enthousiasme! Ik zat met het enthousiasme in me benen en het klopte in mijn keel, dus
dat we echt keurig netjes zijn weggereden zonder wat te rammen verbaasd me nu nog,
maargoed wel beter natuurlijk.
We reden de straat uit de Jan Gijzenkade op en ik zou rechts af slaan de snelste
route naar Hassan. Zegt broerlief "Zus, pak nou je moment en ga ff via de Randweg,
kan je ook lekker gassen met neefje. Je moet natuurlijk wel misbruik maken van dit
moment he?"
Ik kan hem nog wel een keer zoenen die broer van mij!!!
Dus tante Ilona en neefje hebben even hun momentje van 100km
gehad!!WHAAAAAAA!!!!!! Het was met 5 seconden weer over maar toch.....
Heb toch eventjes een groot rondje met me neefje gereden... Wel had neefje een
kittig stuurtje wat snel van reageren was, maar ik zie dat meer dat hij gewoon
enthousiast was, en dat mag natuurlijk!
Maar ik ben zo blij dat ik lekker even met neefje heb mogen rijden dus
DANKJEWEL LIEVE GROTE KLEINE BROER VAN ME!!
Liefs een dolblije tante Ilona